skip to main |
skip to sidebar
Bijna 2 weken na de SnBdag ben ik er dan toch in geslaagd om de volledige voorraad handgeverfde wol & stekenmarkeerders te fotograferen, knippen, verkleinen, ordenen en publiceren. Zo word ik er steeds beter in om werk in kleine stukjes te verdelen en het tussen de mama werkzaamheden te verdelen. Het hielp ook wel dat de eigenaar van de geleende camera hem zelf even nodig had. Een stok achter de deur.
Afgelopen zaterdag, net terug van de Rijswijkse handwerk & wolbeurs meldt manlief dat er een pakje voor me is. Ik verwacht niets en vrees voor een ontevreden klant. Voorzichtig spiekend blijkt het de bol te zijn.Eigenlijk mag ik niet kijken van mezelf want haast om weer de deur uit te gaan naar Sinterklaas op hert werk van manlief met de kindjes en ik wil er rustig van genieten kunnen.In de vluchtigheid al wel een mooie kaart gezien waarop stond dat het moeilijk was omdat ik alles al zou hebben (daaruit kan ik dan weer afleiden dat deze persoon niet weet dat mijn persoonlijke stash zeeeeeeeer bescheiden is voor een fanatieke breier).Ik zie prachtige lichtblauwe zijde, gelukspopjes, stekenmarkeerders en spannende pakjes eronder. Maar ben sterk genoeg om tot de avond te wachten.
Bijna was ik gezwicht en gewoon gaan afwikkelen van enthousiasme. Ik wist nml. niet zo snel wat ik met een prachtig lichtblauwe bol, handgeverfde arangewicht zijde moest. DUIDELIJK niet kindjes-geschikt (tsja, een mama-ding denk altijd eerst aan kinderkleding), en toen dacht ik eerst kerstkadootje tot manlief opmerkte dat de bol toch voor mijzelf was. Maar wat maak ik dan voor mezelf dat ik ook daadwerkelijk draag...enig nadenken bracht me tot: een tam! (das een muts voor over dreadlocks). Dus na het uitpakken van het prachtige notitieboekje, snel de opzet voor het boordje daarvan op een addi 3,75, totdat ik over kan op het hoedstuk dat op de bijgekregen bamboe 4,5 werd gebreid. Een vrij dichte mooie ajoursteek gevonden die erbij past. Het garen geeft een prachtige steek en al snel heb ik 1 van 3 zichtbare gelukspoppetjes kunnen bevrijden die onmiddelijk aan de ritssluiting van de jas van kind 1 terecht kwam...net zoals ik ze vroeger zelf droeg.
Al snel valt er meer uit, regenboogkoord, stekenmarkeerders, "houtje touwtje"knopen, groene knopen met brede sleuven, kralen, snoepjes-knopen (meteen ingepikt door midimens) , verftube-haarelsastiekjes (die de knoopjes gezelschap houden) & borduurwol (goed opgelet vewrwenner!) en vordert de tam gestaag.
Voordat het weekend over is kant ik af. Hij past en blijft zitten! Ik kan weer op sjiek uit zonder 3 kilo los haar. Nu blijft nog de inhoud over om mee te spelen. Dankjewel maakster van deze bol! Het was een geweldige bol die bij iedereen in huis in de smaak viel. Ik kan niet wachten op de volgende magische bol ruil (zo tegen maart??) het ontvangen was zooo spannend en het maken van een bol voor een ander zo leuk!
In een poging mijn werk weer op te pakken stapte ik nietsvermoedend op mijn (cut your teeth) sokken mijn werkkamer...nahja hok van 2 bij 2...in. Meteen natte voeten, werkelijk ALLES nat! Machines, stapels stoffen, fournituren & patronen. Aaargh! De minimale lekkage die ik al eerder had gepoogd te bestrijden kwam blijkbaar dus niet via de buitenmuur maar van het balkon dat direct boven mijn werkkamer ligt en was nu meer een zwembad.Met minimens in de box (ja, echt! wegens spelden ed. hebben we op de werk verdieping een box!) nu begonnen met droogmaken en leegruimen van de ellende, het meeste is nog wel te redden, voor het handgetekende patroon dat Lies voor me maakte heb ik nog het meeste vrees. De lijnen zijn uitgelopen, nog wel zichtbaar maar het is zo nat dat ik twijfel of ik de bladen nog los ga krijgen zonder ze te scheuren.De helft van het plafond heb ik er al uitgesloopt op zoek naar de bron van de ellende, nog niet iets duidelijks gevonden. Ik moest stoppen omdat minimens me nodig had en midi-, en maximens uit school gehaald moeten worden.Nóg weer meer belemmering voordat ik verder kan.
Wat schrijf ik nog, alles is al geschreven door andere bloggers.Misschien de totale sensorische overweldiging die de dag was. Zo schijn ik manlief 's morgens bij het uitladen onjuist te hebben bejegend (sorry, zenuwen!), veel, zo niet alle breibloggers & andere bekenden te hebben gezien, een workshop te hebben gegeven met ruim 39 graden koorts (gelukkig schreef ik de handout ervoor zonder en had die wél samenhang...al was dat een nietje) en hare goddelijke breiheid, die naast mijn kraam haar boeken signeerde, bijjjjjjjjjjjjjjjjjjjjna bio-merinolont te hebben verkocht (damn, het roze was op, als iemand een adres heeft?)
Enerzijds was het dus veel, vol, een warm bad van herkenning & ontmoeting, zalig en zoet en anderzijds heb ik vooral het idee alles gemist te hebben door aan kraam en workshop gekluisterd te zijn. Gelukkig overheerst het 1e, want vooral door medewerking van Ajour, manlief en mama kon ik zo af en toe heel even uitbreken om een paar steken te breien aan de enorme tafel en met anderen te praten...alsof dat aan de kraam niet gebeurde ;-) .
De workshop geven was vanwege de koorts net even teveel, maar ik geloof dat de deelnemers toch wijzer zijn weggegaan en is de rivier erna gegroeid met minimaal 10 geborduurde blauwe lapjes. De heren van de rivier waren blij dat we ze er ook daadwerkelijk hebben aangenaaid...ze lopen enige honderden lappen achter en na de dag alleen maar meer.Aan mutsjes breien voor Innocent was ik wegens zieke kinderen nog niet toegekomen, maar manlief melde me na de dag dat hij er graag een paar samen met me wilde maken, goed doel maal 2....manlief breit! en ik wil Innocent gras op mijn Storm op Zolder bus!Zelf shoppen lukte met medewerking van personal shoppers Ajour & manlief. Zo kreeg ik eindelijk mijn 30cm, 2mm Addi rondbreinaald in handen, handschoenennaaldjes van een ½mm dikker en 20cm korter, wat Arwetta van buurvrouw Klaziens kreatie, Folk socks van achterburen van Moosdijk en later voor midimens ook nog een prachtige retrojas van mijn Pakkie An. En ohja, een nieuwe naaldenmeter van breiwinkel.nl want 1 van de peuters heeft de vorige mishandeld.
Heel bijzonder vond ik het achteraf onderling winkelen & buurten bij de mede marktmensen. Het gevoel onder hen was net als bij de meeste bezoekers zeer positief en bijzonder. Voor mensen die van hun produkt houden is het zeer waardevol om te merken dat er klanten zijn die dat ook doen. Al pratende leuke contacten opgedaan. Zo ligt mijn handgesponnen wol binnenkort waarschijnlijk bij Iknit en heeft breiwinkel.nl hopelijk snel erg veel nieuw moois. De andere breigodin kwam ook nog langs (en is zich waarschijnlijk rot geschrokken van mijn onmogelijke kleurcombinaties).Het enige negatieve voor mij wil ik graag tot een later postje bewaren. Het betreft niet zozeer de dag als wel de aandacht van buitenaf ervoor en voor het breien.Ohja, de peuters zijn een weekend lang zodanig verwend door opa, oma & schoonzus dat ze nu bijna helemaal beter zijn...en misselijk.
Volgens mij heb ik een SnBdag-kater! Ik stuiter nog na, maar er is niets om voor te stuiteren!
OEF!
Dit is waar ik over dacht te gaan schrijven toen ik begon te loggen.Situatie:thuiswerkende moeder van 3 onder 4 bereidt gang naar SnBdag voor. Ze verkoopt er handgeverfde wol en leidt een workshop over vrij borduren op breiwerk. Ondanks dat ze ruim op tijd begonnen is met de voorbereidingen (lees eind augustus) zijn er in de laatste week honderdduizend dingen die geregeld moeten.Een deel van de wol moet nog hergestrengd worden, gelabeld en geprijsd. De proeflapjes moeten nog gelabeld, er moet nog verpakkingsmateriaal uitgezocht en verwerkt worden en zo nog vele kleine zaken. De handout van de workshop moet nog af, en moeten nog afbeeldingen ter inspiratie gezocht worden en er moet nog een analoge versie van de portfolio ter inzage gemaakt...en de doos met borduurwol moet nog uitgezocht. En ohja, dan ook nog de "normale" bestellingen die de deur uit moeten.Zaterdagmorgen, hmmm minimens is wel warm.Zaterdagmiddag, heet en moeilijk tevreden te krijgen.Zondagmorgen, hij is heet en ontroostbaar.Wakkere nacht.Maandagmorgen, huisarts...oorontsteking.Wakkere nacht.Maandagmiddag, midimens is hangerig en erg warm.Wakkere nacht.Dinsdagmorgen, midimens ziek...maximens hangerig en warm.
Dinsdagmiddag, met 3 zieke hangerige kindjes veroordeeld tot de bank...die midimens dan ook nog eens nat plast.
Tel daar bij op papa op een seminar en oma te druk op haar werk en je hebt de logistieke chaos die thuiswerken heet.
Ik probeer het positief te zien en kijk naar dat wat wel af is. Verplaatsbaar kraampje staat en is vrijwel vol met wol, wolzeep en stekenmarkeerders.
En de workshop zit al in mijn hoofd, nu alleen nog even op papier tussen nu en donderdag overdag. Die avond wil ik namelijk graag naar een lezing van Alice Starmore omdat ik daar op de SnBdag niet bij kan zijn.
Kniekous voor minimens. Lekker warm voor zijn eeuwig blote kuiten wanneer zijn broek weer omhoog kruipt in de draagdoek.
Details: een restje Opal uni zwart en Lornas Laces Icehouse.
Patroon: geen/eigengemaakt vanaf de teen omhoog. Gestreepte voet (spiralend 2 kleuren afwisselend zonder kleursprong) fairisle motief in het been wordt steeds groter om de kuit te kunnen omvatten.
nu deel 2 nog.... ik blijf dat toch houden hoor, dat probleem die 2e sok ook te maken. Niet dat ik er geen zin in heb, maar dat ie hetzelfde moet zijn vind ik zo saai. Ik geef dan ook toe dat zeker kindersokken bij mij vaak variaties op een thema zijn. Zoals ook het entrelac sokpatroon van mijn hand dat in de volgende Handwerken zonder Grenzen zal staan. Het heeft 2 zool opties en de kinderen hier in huis hebben dan ook elk een paar met 2 verschillende zolen.
misschien volgende week...na de stress voor de SnB dag.