4 dagen later.

Op de 3e dag als middenbouwer (groep 3) besluit Maximens dat hij best wel een spreekbeurt wil houden in de kring over zijn vakantie. Op de 4e dag doet hij dat inderdaad, geholpen door een op zijn aanwijzingen gemaakte diavoorstelling met vakantiefoto's op het digitale schoolbord.

Dezelfde Maximens hield anderhalf jaar lang zijn mond in de kleuterklas. Hij wordt niet alleen in centimeters groot.

Uiteraard kun je daar als Midimens niet voor onder doen...dus doe je jouw 1e spreekbeurt op je 5e schooldag in de middenbouw.

Ze lijken op hun plek te zitten, die minimensjes. Ze zijn moe maar enthousiast over het geleerde. Ik hoop dat dat zo blijft.

fietsen in de stad

Moederdagmiddag, op de fiets naar oma (& opa natuurlijk.)

de focus van maximens, de fotograaf van dienst, is duidelijk...DIE kant moeten we op, het maakt niet uit welke, als we maar een aanwijzing van dit bord volgen.

oeh! een bus! Hoe verbazend, middenin de stad...maar het moet tóch op de foto.

midimens, de fotografe op de terugreis, ziet de toekomst van Storm op Zolder ruim.en ze heeft de juiste focus. Het schaap zei netjes: "Blaah" voor de foto.
portretfoto van haar grote broer.
haar kleine broer lag inmiddels op de vloer van de bakfietsbak te slapen (en verloor zijn geliefde "meen" tussen Kralingen en Noord)

ontwerper-in-de-dop

Maximens ontwerpt een knopje waarin een huis past. Dat knopje moet in de auto en als je erop drukt dan is je auto ineens een huis geworden. Dat is handig voor als je moe bent bij oma maar eerst nog naar huis moet. Met zo'n knopje kun je meteen je bed in. Dan ben je minder moe.

De afspraak is nu dat hij het knopje ontwerpt en dat ik dan zorg dat er een huis in dat knopje komt.
Nu begin ik ineens wel te twijfelen aan mijn vaardigheden als ontwerper.

Maar misschien krijg ik een 2e carriere als moeder van een ontwerper?

Zie ginds komt...deel 2

Als midimens als pietje naar school gaat, in vol ornaat, met zwarte snoet én veer, stralend van oor tot oor...dan kun je als maximens niet achterblijven en trek je spierwitte albe over je hoofd, slaat je beste tabbert om, zet je je mijter op en gaat ervoor.

Op het schoolplein roept eenieder die je tegenkomt "hallo Sinterklaas!" en je mama begint te tellen.
1, 2, 3....binnen begroet de juf van midimens jullie met "hallo Sint en Piet!" en mama voelt je krimpen...dat was 4.

Enigszins twijfelend stap je je eigen klas binnen om je mooie outfit aan juf te laten zien. Ze roept : "Oh Sinterklaas wat bent u vroeg!" en bijt op haar lip als ze je beteuterde gezicht ziet wanneer je zegt: "NEEHEEEEEEEEEE ik ben .....(maximens dus).... ik ben alleen maar verkleed als Sinterklaas, maar eronder ben ik gewoon ...(maxi).. zie je dat niet?!" terwijl je ondertussen verwoed je verkleedkleding uit staat te trekken.
5 keer een persoonsverwisseling is teveel vandaag.
Het is al moeilijk genoeg jezelf te zijn zonder dat iedereen je als die ouwe vent gaat aanspreken!

*gelukkig kunnen juf en mama je er nog van overtuigen dat alleen een mijter op hebben wel kan en zit je even later als maxi-sint in de kring.

het regent, het regent...

...en alleen mama wordt nog nat. De minimensen blijken ge3-en nog makkelijk onder het regenscherm van de bakfiets te passen.

nb. het is een de bak van Gazelle Cabby bakfiets. De ultieme stadsbakfiets. De bak is afneembaar van het frame en dichtvouwbaar wat stallen een stuk makkelijker maakt, en minder diefstalgevoelig!

hangjongere

bijna 6 is hij, mijn hangjongere. Dit is zijn lievelingsplekje op het moment, het geeft hem rust.
(tis een hoppediz old weave green-green pinstripe...een draagdoek, nu een schommel.)

just hangin' around.
Allmost 6 he is now. My cool juvenile, just hangin' around. This is his favorite spot at the moment, it relaxes him.
(It's a hoppediz old weave green-green pinstrope...a babywrap, or rather a swing right now)

stapje.

Na het afrondende gesprek met de kinderarts van maximens zijn we een serie verwijzingen en diagnoses rijker.

Naar de podoloog voor zijn verzakte voeten, kinderfysio voor zijn handmotoriek, extra logopedie en een verwijzing naar de klinisch geneticus. (voorlopige) Diagnoses varierend van lichte autismespectrum stoornis, via aanzienlijke sensorische intergratieproblemen tot algehele ongelijk verdeelde hypotonie.
Dat het eraan zat te komen voelden we al langer aan. We horen steeds vaker dat hij zo'n bijzonder koppie heeft, mooi maar zo anders...en of dat niet "iets" is. Maar de optelsom van redenen maakte het wel duidelijk.
Wat ons nooit eerder is opgevallen is dat maximens klein is...want dat is ie niet als je hem met zijn leeftijdsgenoten vergelijkt. Als je echter meeneemt dat hij aan onze lengte gerelateerd 1.99m zou moeten worden dan is ie 2 hele standaarddeviaties te klein. Samen met zijn uiterlijke kenmerken en overige problemen reden genoeg voor een verwijzing naar de klinische geneticus. Zeker met in ons achterhoofd ons minimensje die nog veel kleiner is dan een gemiddeld peutertje en een wens voor een 4e kind op termijn.

Voor de school vatte de arts het samen in het aanvragen van een rugzakje op basis van zijn hypotonie en sensorische integratie met in acht neming zijn momenteel niet problematische sociaal vermogen en zijn te verwachten hoge IQ.

Op de terugweg zat maximens vol vragen. Hij was eerst bij de logopediste geweest terwijl wij bij de kinderarts zaten, later kwam hij binnen en heeft een stuk van het gesprek gehoord. Zijn vooral praktisch, zoekend naar de theorie erachter.
Bij het wegbrengen naar school een kort gesprek met zijn juf. Positief en vol vragen.

herkenning

Vandaag een 1e gesprek bij een nieuwe kinderarts voor maximens. Dit omdat vanuit school een verzoek kwam tot meer onderzoek naar de motoriek omdat schrijven problematisch lijkt te gaan worden en hij daardoor uiteindelijk ook cognitief zal stagneren.

En zowaar, deze arts luisterde, hoorde en begreep. Deze snapte onze problemen met een vroege diagnose voor maximens vanwege zijn sprongsgewijze ontwikkeling. Deze legde links tussen verschillende symptomen en problemen.
En bovenal, deze arts herkende. Niet meteen een diagnose natuurlijk, daarvoor wil ze eerst verder onderzoeken (laten) doen. Ze herkende haar eigen zoon in ons verhaal en herinnerde zich haar eigen zorgen uit het verleden om die zoon.

Al snel na aanvang merkte ik dat haar vragen niet puur vanuit de anamnese kwamen er zaten kleine subtiele dingen in, zoals alleen een moeder die kan benoemen aan zo'n kind. Het niet-willen kleien maar wel deeg voor brood willen kneden, het niet willen verkleden als iemand of iets anders maar wel een hele stoere versie van jezelf willen zijn. De werkelijk diepzinnige opmerkingen van een invoelend kleutertje.
Na afloop vertelde ze kort iets meer over de zoon in kwestie., die uiteindelijk goed terecht gekomen is...maar zijn moeder belt als ie hutspot wil maken.
In gedachte neem ik die telefoon al op over een jaar of 15;-)

Ondertussen had Maximens thuis besloten dat ie zijn wiebeltand (jaja, hij wordt groot!) wel eruit kon halen en was in de gereedschapskast op zoek gegaan naar een zaag en een schroevendraaier en of mama misschien even kon helpen daarbij....ok, ingenieur of tandarts zal het niet worden misschien

verbazing

Midimens fietst van huis naar school om maximens op te halen, 3km lang, netjes naast mama dwars door de stad, luid babbelend, 2 keer gevallen wegens stoeprand, niks aan de hand, opstaan en verder fietsen.

Maximens fietst van school naar huis, 3km lang, netjes naast mama dwars door de stad, 1 keer gevallen wegens afgeleid, fraaie landing in de struiken, kleine piep, meteen weer verder.

Minimens slaapt overal dwars doorheen in de kubeba op mamas rug. (geen zorgen, ook hij droeg een helm)

Oma koopt nieuwe fietsen op marktplaats want 3km is erg lang op 12½ inch wielen.

Papa is trots via de telefoon.

Mama verwonderd zich over ontwikkeling, shaked nog uren na over het vallen en bakt poffertjes omdat het vandaag dus fietsfeestdag is.

Mooi heh, kinderen.

Miniperson rides her bike to pick up maxiperson, 3km, across town, besides mom, chatting away loudly, fell twice hitting the curb, no problem, gets up and rides on.

Maxiperson rides his bike home from school, 3km, across town, besides mommy, fell once sidetracked,
nice landing in the scrubs, bit of a cry, gets up and rides on.

Miniperson sleeps through the whole thing, riding moms back in the kubeba (don't worry, he too wore his helmet)

Grandma shops for new bikes on marktplaats because 3kms is far on 12½ inch wheels.

Dad is proud over the phone.

Mom is amazed over development in children, shaking for hours because of the falls, bakes poffertjes because of bikeriding holiday today.

in een kinderlijf gekrompen wetenschapsfilosoof

Maximens viel gisteren zo handig van zijn fiets dat hij vandaag niet kon lopen wegens verzwikt voetje/enkeltje. Alvast 1 die mijn zwakke enkels heeft geërfd dus ;-) Maar ach, als je 4 bent én je mama is vrij op vrijdag mag je voor een verzwikt enkeltje gewoon thuisblijven. Zeker als je fysiek toch al maar nét mee kan met de rest van de klas.

Juf had deze week toch nog wel weer wat puntjes waarover ze twijfelt en meteen volgde de vraag of we hem niet nóg een keer algemeen wilden laten testen...nou, nee dus, nog niet voorlopig. Want na enig doorvragen vond ze hem zelf ook echt ENORM gegroeid in een half jaar en had ze vooral een aantal dingen waarmee ze echt niet vooruit kwam.
Nu afgesproken daar samen aan te werken en Maximens naar de Motorisch Remedial Teacher van de school te laten gaan. Tis een lieverd, zijn juf, maar soms kan ze flink heen en weer springen. Het ene moment gaat alles zo goed en het volgende twijfelt ze toch ineens aan bepaalde leerbaarheidseisen voor groep 3....achteraf dan weer vooral om nog eens te checken hoe we to speciaal onderwijs staan (prima onderwijs, maar niet voor dit kind).

Dus als er nog iemand tips heeft voor een jongen die naast wat autie,- en dyslectie/beeldvisie-trekken & een behoorlijke sociale en intellectuele voorsprong, vooral moeite heeft met kiezen, dan graag!

Na een paar dagen filosoferen vraag ik me eigenlijk steeds meer af, waarom is het nu zo moeilijk om mijn kinderen normaal te laten functioneren in deze maatschappij? Zo heel uitzonderlijk zijn ze niet toch? 2 armen, 1 hoofd, 2 benen enzo...ok, hun koppies werken ff anders dan gemiddeld. Maar dat werd toch geacht te kunnen tegenwoordig in het regulier onderwijs, maar blijkbaar alleen als je in 1 vakje past en niet in 5 tegelijk. En waar is toch dat gemiddelde kind waar ben altijd over spreekt?

Leermoment van de week

Het is niet wijs om te oefenen voor verloskundige vaardigheden, hoe eenvoudig en neutraal ook. waar minimensen zijn. DVDs met deze handelingen zijn, hoewel op fantomen (poppen van delen van het lijf) uitgevoerd, iets te duidelijk voor slimme peuters en of kleuters...
maximens:
"mama, waar zit MIJN babygaatje?"
"Ehm schat, dat heb jij niet."
"Waarohom niet?
"Omdat alleen meisjes en mevrouwen dat hebben"
*stampvoetend* "dat is niet eerheerlijhijk."

midimens:
"ik heb er lekker wel 1 heh mama?"
"ja schat, jij wel"

gevolg: herrie tussen broer en zus.
Oeps ;-)

Maar hey, katheteriseren kunnen ze! ;-)