Pesla

Zojuist ontdekt op het extranet van de Verloskundige Academie Rotterdam:

de uitslag van de laatste kans van mijn enige halve hertentamen uit jaar 1.

Volgens minimens ben ik ´pesla!!!´ 

Nu mag ik nog ruim 2 jaar (tot het einde) op de opleiding blijven (behalve als ik me ernstig misdraag natuurlijk) en heb ik ook echt mijn propadeuse binnen!

Nog meer taart!

Soms gaat er ook weleens iets goed.

Mijn school heeft een nieuwe roosteraar.

Daarmee hoopten wij, de studenten, dat er iets meer continuïteit/structuur/voorspelbaarheid in het rooster zou komen.

Na een half jaar zijn we daarmee opgehouden.

Vandaag stonden er bijvoorbeeld een college ingeroosterd waarvan niemand wist waarover het zou gaan, geen docent wist wie het eigenlijk zou geven en waarbij het hele jaar (krap 40 vrouw sterk) in een ruimte van 4 bij 8 meter zou moeten. Een uur voor aanvang werd bekend dat het college in kwestie niet doorging.

Toch gaat er af en toe weleens iets bijzonder goed op school.

Zo weet ik NU al waar ik over ruim 6 weken verwacht wordt voor mijn ziekenhuisstage. Alle 8 weken netjes ingeroosterd op een overzichtelijk schema. En, als ik het goed raad (want de legenda is er niet bijgeleverd), dan mag ik 7 van die 8 weken lekker naar huis na mijn diensten. Beide ziekenhuizen zijn op fietsafstand! Dat is niet alleen op tijd, maar ook nog weloverdacht! Morgen ga ik de stageplanner zoenen.

de ontknoping

*tromgeroffel*
DE brief is er, hij had een kleine omweg gemaakt langs Ridderkerk door een foutje in de adressering. Geen groot raadsel, die omweg, bleek na het openmaken. De "uiteindelijke" plaatsing is in Ridderkerk in een duopraktijk. Een ruime 20 minuten vanaf hier.
"einde tromgeroffel"

Het plot verdikt zich.

Nadat er heel veel lieve mensen druk zochten naar slaapplaats in Hoorn vonden we er een aantal. 1 ervan matchte ook goed met de medestudente waarmee ik inmiddels een ruil overeen was gekomen. Zij zou naar mijn plek in Hoorn met een veilige slaapplek, ik zou dan naar haar stageplek in Hardinxveld kunnen. Nog steeds niet om de hoek maar wel haalbaar vanuit huis.

We melden dit netjes op school bij de juiste afdeling. Afdeling reageert maar kan nog niet bevestigen omdat er nog volop geruild wordt.
We zijn blij met een reactie, want die kregen we niet op mijn bezwaar tegen de plaatsing in Hoorn.

Een ruime week later, vanaf het begin van de herfstvakantie beginnen er bij diverse studiegenoten bevestingsbrieven op de mat te vallen. Mijn ruilgenootje krijgt een bevestiging voor haar plek in Hardinxveld. Iemand anders krijgt een bevestiging voor Hoorn in plaats van de plek in Den Helder waar ze eerder geplaatst was. Weer een ander mag van Castricum naar Den Helder. Ehm....huh?!

En ik wacht al 5 dagen bij de brievenbus op nieuws.... en met mij nog een flink aantal mensen naar ik begrijp.

Het wordt vast Delfzijl.....of Maastricht, denk je niet?

Can we get a break over here?!

Een rondje huisartsenpost - spoed eisende hulp - kinderarts voor mama en minimens. Hij nam de buikgriep over van de rest van de familie en bij een mannetje dat al ondermaats is geeft dat al snel hevig effect. Nog amper 11 kilo minimens over nu en de keus voor opname of elk half uur ORS thuis. Die ORS gaat er goed in en we slapen beter in ons eigen bed, dus we gaan morgen op controle en maken meteen een afspraak met de kinderarts over minimens' gewicht en groei.

Ik geloof dat ik kan zeggen dat het nu zelfs voor mama teveel wordt. Zelf net opkrabbelend van 2 weken buikgriep, 2 jongens met extra zorg en het ge*&%$ met de stageplaats doet nu de emmer overlopen.

Can we get a *&#(&*@ break!

update: Langzaamaan knapt hij op. Nog wat wankel maar de streken zijn al terug.

Stageplaats

Vandaag hoorde het 2e jaar van de VAR (na lang wachten) de indeling van de stageplaatsen voor de volgende periode.
Ik mag hierheen.


Grotere kaart weergeven

Best te doen toch? 32 uur per week? 8 weken lang?
Wil iedereen uit Hoorn met een logeerkamer zich even melden?
Let wel, die logeerkamer is dan voor een jaargenoot waarmee ik dan kan ruilen waardoor ik dichterbij mijn gezin kan blijven.

hechting

Toen minimens gisterenavond een klein maar gapend gaatje in zijn koppie viel heb ik heel even...echt maar heeeeeel eventjes....overwogen om een transcutane huidhechting erin te zetten.

Soms heh, leer je best handige dingen op school ;-)

Uiteindelijk heb ik het opgelost met een heel klein zelfgeknipt zwaluwstaartje. Dat leek me toch wat minder traumatisch voor het peutertje.

Het feit dat het knippen lukte en het oefenen met hechten ook weer gaat is duidend voor het herstel van de hand.

Leermoment van de week

Het is niet wijs om te oefenen voor verloskundige vaardigheden, hoe eenvoudig en neutraal ook. waar minimensen zijn. DVDs met deze handelingen zijn, hoewel op fantomen (poppen van delen van het lijf) uitgevoerd, iets te duidelijk voor slimme peuters en of kleuters...
maximens:
"mama, waar zit MIJN babygaatje?"
"Ehm schat, dat heb jij niet."
"Waarohom niet?
"Omdat alleen meisjes en mevrouwen dat hebben"
*stampvoetend* "dat is niet eerheerlijhijk."

midimens:
"ik heb er lekker wel 1 heh mama?"
"ja schat, jij wel"

gevolg: herrie tussen broer en zus.
Oeps ;-)

Maar hey, katheteriseren kunnen ze! ;-)